Blog Coachen met paarden

Vandaag was het een bijzondere dag!

Om half zeven was het zover, M was mooi op tijd aanwezig, zij had zich duidelijk verheugd op de paardencoaching en stond zichtbaar te trappelen van ongeduld om te mogen beginnen. Quint werd uit de stal gehaald en kon vooraf aan de coaching fijn wat energie aflaten, hij rende en hinnikte dat het een lieve lust was.

M vond het allemaal prachtig en luisterde aandachtig toen wij de coaching inleidden door iets te vertellen over het gedrag van paarden en wat maakt dat zij zo buitengewoon geschikt zijn voor coaching. Want dat is het, toen ik begon met paardencoaching als uitbreiding op mijn coachpraktijk had ik er veel over gelezen. Veel mooier dan alle mooie verhalen is dan de puurheid te aanschouwen van de feedback die het paard geeft aan de coachee, het doet je coach-hart sneller kloppen.

M concludeerde aan de hand van dit verhaal dat meer leiding geven ook wel eens voor haar een oplossing kan bieden. Zo kan zij meer leiding geven in het gesprek met de ander en het ook afsluiten als zij besloot weer huiswaarts te gaan. Dit bleek een mooie onverwachte opbrengst voor M.

Het verhaal van M was dat zij zich in haar steun en betrokkenheid naar anderen zichzelf makkelijk verloor en te veel meenam van de problemen van de ander. Zij had geleerd om met ademhalingsoefeningen weer in balans te komen, echter in de praktijk kostte het haar veel moeite om in balans te blijven.

Bij het verkennen van de wens bleek dat het moeilijk was om te benoemen wat M wilde bereiken, mensen vinden het over het algemeen makkelijker om te benoemen wat zij niet willen. Belangrijk echter is benoemen wat je wél wilt en dit zo concreet mogelijk te beschrijven.

We besloten om M eerst maar eens aan Quint te laten wennen door samen een rondje in de bak te lopen en als M daar klaar voor was het leidsel over te nemen waarna zij Quint rond mocht leiden. Dit ging M erg goed af, al pratende met Quint liep zij met Quint alsof zij nooit anders had gedaan. Toch vielen er een aantal zaken op. Naar mate M langer met Quint liep nam Quint meer de leiding over.

De oefeningen die M deed verliepen zeer behoorlijk, ze gaf aan dat ze opdrachten plezierig vindt om uit te voeren. Dat was zichtbaar bij Quint, hij volgde goed in wat er van hem werd gevraagd. Toch viel het op dat het af en toe moeite kostte om Quint te laten doen wat er werd gevraagd. Op de vraag wat er op dat moment gebeurde wist M prima aan te geven dat zij het contact met zichzelf verloor omdat zij te veel bezig was met Quint. Op de vraag wat ervoor nodig was om Quint de oefening goed te laten volbrengen, gaf M als antwoord dat zij dan het leidsel meer moest gaan gebruiken.

Bij de volgende oefening daagde ik M dus iets meer uit door haar de opdracht te geven om Quint zo aan het leidsel te leiden dat Quint haar keurig bleef volgen. Niet geheel overtuigd vroeg zij hoe zij dat dan kon doen. Het ongeloof werd groter toen het antwoord kwam, ‘dicht bij jezelf blijven’.

Omdat het voor M moeilijk was om zich op meer dingen tegelijk te concentreren bedacht ik dat ik de controle over Quint van haar zouden overnemen door Quint samen met M aan het halster te mee voeren tot M voldoende geaard was/in contact was met zichzelf en het kon overnemen. Dit vond M een goed plan en we gingen van start. M concentreerde zich op geaard zijn/in contact zijn met zichzelf en ik leidde Quint. Echter merkte ik al snel dat ik Quint nauwelijks hoefde te leiden. Met mijn vingertoppen aan het halster bleef hij keurig naast M lopen. Op de vraag of M zover was om vanuit geaard zijn/contact met zichzelf Quint te leiden kwam een voorzichtig ja, terwijl ik aan de druk die het halster op mijn vingertoppen uitoefende precies kon vertellen op welk moment M geaard was/in contact was met zichzelf. Toen we nog een ronde liepen en ik opnieuw voelde dat M was waar zij wilde zijn liep ik bij haar weg en Quint volgde M.

Nu we in deze korte tijd al zoveel hadden bereikt vroeg ik M of zij Quint wilde leiden zonder leidsel en te kijken wat er gebeurd. M was niet geheel overtuigd dat dit zou gaan lukken. Toen ik aangaf dat wij het kunnen accepteren als Quint besluit een geheel andere kant op te lopen als M dat ook kan accepteren, antwoordde M met een grote glimlach. Zo gezegd zo gedaan, M focuste op contact maken met zichzelf en Quint volgde M, zonder leidsel cirkels draaiend in de bak.

Ondertussen besprak mijn collega met een andere coachee dat M het zo goed had gedaan. M ving dit gesprek, waar haar naam werd genoemd, op en Quint liep op datzelfde moment de andere kant op.
Op de vraag wat er gebeurde bij M, of M het gesprek van Rebecca waarin haar naam werd genoemd, had opgevangen, beaamde M dat en gaf aan dat zij op dat moment direct heel erg in haar hoofd zat. Het moment waarop Quint besloot de andere kant op te lopen.

Op de vraag wat M uit de coaching meeneemt gaf zij aan dat zij het als een enorme twist in haar denken ervoer om te zien dat Quint deed wat zij verlangde door alleen al geaard te zijn/in contact met zichzelf te zijn, zonder dat zij bewust aan het sturen was. Op de vraag hoe dit haar in haar praktijk kan helpen gaf M terug dat door te focussen op er werkelijk zijn, je er ook werkelijk kunt zijn voor de ander.

M gaf wel vier keer aan het een erg mooie les te vinden en gaf aan er mee te gaan oefenen. Om mijn opmerking je kunt ook besluiten om het gewoon te gaan doen, keek M mij langdurig aan. Ze gaf aan met allerlei zaken te organiseren zodat ze meer kon oefenen met aarden. Hierop gaf ik aan ‘stop met oefenen, ga het gewoon doen’, je hebt het hier laten zien dat je het kan. M vroeg daarop of ik bedoelde dat ze het aarden vaker en langer moest doen. Hierop gaf ik aan; het staat je vrij om nu te besluiten om het gewoon altijd te doen. M keek mij aan en het kwartje viel.

Het was een bijzondere dag!